19-04-04

Het spijt me

Het spijt me
 
Ik wou jullie niet in de steek laten
huil maar niet
het was niet mijn bedoeling om te zwijgen
 
mijn woorden zaten verstopt
dagen liep ik doorheen de straten
geen enkel spoor te vinden
 
de poëtische zwaailichtjes stonden
voor een raadsel en pas na vierentwintig
uur konden de zinsonderdelen als vermist opgeven worden
al die tijd zat ik bang naast de belmachine
 
het begon meer en meer op een raadselachtige
verdwijning te lijken
mijn lieve woordjes in onvindbaar rook opgegaan
ik kon het niet meer aan
 
vijf voor twaalf
bijna alles opgegeven
tot plots het gerinkel het huis was
binnengeraakt:
"uw woordjes zijn gevonden"
 
 

 

 

20:40 Gepost door lagwagon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Blij dat je er weer bent! En met een kanjer van een woordenstroom. De retraite heeft je blijkbaar goed gedaan, dit is mooi!!!

Gepost door: gerdaYD | 20-04-04

De commentaren zijn gesloten.