30-03-04

Alleen zijn

Alleen zijn

 

je kan je perfect gelukkig voelen

 

toch komt het moment dat je beseft

dat je leven een zootje is

 

alles wat weer goed ging

verdwijnt weer

 

doelloos zwerf je in de veréénzaming rond

de pijn vreet je leeg

 

een  leegstaand pand bijt zich als

een virus in me vast

 

ik zie mezelf oud worden

iedereen leeft verder zonder aan mij te denken

 

ik zit vast in de tranen van mijn dood

vergeef me, omdat ik niet meer wil zijn

 

 


13:58 Gepost door lagwagon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zo ongelukkig? Ben je zo ongelukkig dan dat je zulke zwartgallige gedachten om moet zetten in taal? Kop op, het zonnetje schijnt!
Overigens heel mooie gedichten!

Gepost door: GerdaYD | 31-03-04

De commentaren zijn gesloten.