10-02-04

nachtrijder

de nacht, ten tijde van de lichten
vloog ik met mijn auto over de verharde stenen,
melodieuze tranen rolden door mijn oren,
alsof er net een nieuw wonder was geboren,
 
het vel van kippen rilde over mijn emotionele huid
stilte bracht een beklijvend bezoek aan  het oudste stukje
van mijn hersenen die heel lang verwaarloosd gebleven was
 
parelend vocht zwom gletsjerend over mijn warme wangen
je kon het zo voelen,
liefde met mijn eigen hersenen,
een liefde verzonnen door het uitwisselingsproject van mijn grijze cellen
 
juist zo mooi, eindelijk verlost van die glazen kooi
 

13:36 Gepost door lagwagon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.